Normal 0 21 false false false PL X-NONE X-NONE /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:Standardowy; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi; mso-fareast-language:EN-US;}
20 minut dla matematyki – codziennie J
Matematyka, która wydarza się w domu
Nie róbcie w domu dodatkowych zajęć z matematyki. Naprawdę. Matematyka dzieje się już wtedy, gdy:
· nakrywacie do stołu,
· dzielicie jedzenie,
· pakujecie torbę,
· czekacie na autobus
· sprawdzacie, czy zdążycie wyjść.
Najcenniejsze, co może zrobić dorosły, to nie podać od razu odpowiedzi. Zamiast: „brakuje jednej łyżki”, zapytaj: „czy wystarczy?”.
Zamiast: „nie zmieści się”, zapytaj: „jak myślisz?”.
Daj dziecku chwilę na przewidywanie, własny pomysł, sprawdzenie i zmianę zdania.
Nie chodzi o to, żeby dziecko liczyło szybciej. Chodzi o to, żeby zaczynało rozumieć: liczby, relacje, czas, pojemność, pieniądze, dzielenie - i żeby potrafiło powiedzieć, skąd coś wie.
MYŚL PRZEWODNIA NA PAŹDZIERNIK
CZY WYSTARCZY?
Jedno pytanie. Wiele codziennych sytuacji. I mnóstwo matematyki, której nie trzeba specjalnie organizować.
ZATRZYMAJ SIĘ PRZY CZTERECH PYTANIACH
• Jak myślisz?
• Skąd to wiesz?
• Jak możemy to sprawdzić?
• Co musiałoby się zmienić, żeby odpowiedź była inna?
MYŚL PRZEWODNIA: CZY WYSTARCZY?
Czy wystarczy, żeby każdy dostał po dwa?
Tu samo pytanie „czy wystarczy?” może już prowadzić do grupowania, dzielenia i przewidywania.
Najlepiej użyć czegoś, co naprawdę jest akurat na stole: kawałków owocu, pieczywa, naklejek, kredek.
ZRÓBCIE TO NAPRAWDĘ
Połóż 10 kawałków owocu i powiedz, że są 4 osoby.
Zapytaj: „Czy wystarczy, żeby każdy dostał po dwa?” Najpierw niech dziecko przewidzi.
Dopiero potem rozdzielcie po dwa i sprawdźcie, co zostało.
Zmień jeden warunek: „A gdyby przyszła jeszcze jedna osoba?” albo „A gdyby każdy chciał po trzy?”.
ROZWIŃ TĘ SYTUACJĘ
Zmieniaj liczbę osób, nie zmieniając liczby przedmiotów.
Zmieniaj liczbę rzeczy przypadających na jedną osobę: po 1, po 2, po 3.
Przenieś pytanie na pojemność: „Czy wszystko zmieści się do tego pudełka?”.
Przenieś pytanie na czas: „Mamy 15 minut. Czy wystarczy, żeby się ubrać i wyjść?".
PO CO TO ROBIMY?
liczenie i grupowanie - intuicje mnożenia i dzielenia
rozumienie reszty: zostało / zabrakło
szacowanie przed sprawdzeniem
rozumienie pojemności i czasu jako wielkości, które można porównywać
WAŻNE:
Najpierw pytanie i przewidywanie. Dopiero później liczenie lub sprawdzanie. Nie poprawiaj od razu - interesuje nas tok myślenia dziecka, nie szybkość odpowiedzi.